The Big Father (terug naar Kuta Bali)

Sinds het vorige blog vanuit Kuta Lombok hebben Joao en ik deze plaats 'ingewisseld' voor het vele malen toeristischere Kuta Bali. (Er zijn inderdaad twee plaatsen die Kuta heten, verwarrend.) We zijn nu samen met Irma, Micha en Lara en blijven hier tot zaterdag 31 juli. Dan vliegen Irma en Micha terug naar Nederland. Joao en ik gaan dan verder naar Ubud op Bali.

Op maandag 26 juli hebben Joao en ik opnieuw een scootertje gehuurd. Samen met een jongen die we in ons hotel ontmoet hebben (Danny uit Amsterdam) gingen we de stranden ten westen van Kuta Lombok verkennen. Het resultaat waren een paar mooie witte zandstranden, zo uit de reisgids geknipt! 'Nee ik hoef geen water mee hoor, het barst daar toch van de verkopers,' zei Danny van tevoren. Maar het strand was zo verlaten dat wij echt de enigen waren. Er was geen verkoper te verkennen (wat best prettig is). Heerlijk.

De volgende dag zouden Joao en ik terug vliegen naar Bali, met een vliegtuig om 15.30u vanaf Mataram. De dag van tevoren werd ik echter gebeld dat het vliegtuig pas om 18.00u kon vertrekken. Omdat we een dealtje hadden gesloten met een paar andere Nederlanders, hadden we goedkoop vervoer naar de luchthaven. Enig nadeel was dat we dan nog vroeger aan zouden komen. Joao, Danny en ik gingen dus nog even Mataram verkennen op 27 juli.

Eerst bezochten we de "grootste tempel van Lombok". Viel misschien een beetje tegen. Lombok is voornamelijk Islamitisch dus voor de mooie tempels moet je toch echt naar Bali. Vervolgens hebben we bij de McDonalds een MacFlurry gehaald. Dat is bijna een beetje traditie, met mijn ouders deed ik dat ook vaak in het buitenland. De Mac zit overal!

Keurig op tijd waren we weer terug op de luchthaven. Daar was het bomvol met mensen. Ook begon het heel hard te regenen, zo'n tropische stortbui... En wat bleek: ons vliegtuig zou pas om 20.30 uur vertrekken. Alle vertragingen werden veroorzaakt doordat de Big Father (oftewel de president van Indonesie) op bezoek was geweest op Lombok waardoor het vliegverkeer de hele middag plat lag. Dat kon ook niet anders op een vliegveld met maar een landingsbaan...

We namen dus weer een taxi naar een restaurantje. Joao moest de taxi door de stromende regen gaan halen terwijl het water tot boven zijn enkels kwam! Gelukkig hadden we een klein parapluutje. Maar tegen zo'n hoosbui kan je niet veel beginnen. Lief hoor Joao. Toen we na het eten weer terug op de luchthaven kwamen, bleken we nog steeds niet in te kunnen checken. Ik zal u de rest van de avond besparen. Het komt erop neer dat we uiteindelijk ruim 7 uur vertraging hadden. Om 22.30u steeg ons piepkleine propellorvliegtuigje (met ongeveer 20 passagiers) eindelijk op om na maar 25 minuten op Bali te landen. 

Irma had gelukkig een kamer voor ons geregeld in hun hotel in Tuban (vlakbij Kuta Bali). Dat was erg prettig. Voor we konden gaan slapen moesten we nog wel even elkaars foto's bekijken natuurlijk. Het is hoogseizoen dus zit het hotel van Irma en Micha verder vol. Daarom slapen Joao en ik bij Irma op de kamer en logeert Micha in het hotel van Lara.

Kuta is eigenlijk net zoals in de eerste week. Het leven gaat hier dag en nacht door. Op het eerste gezicht is het net een grote kermis, maar de sfeer is goed en het is er gezellig. Alles wat je nodig hebt is in de buurt. Er zijn genoeg ATM's en ook genoeg mogelijkheden om dat geld weer uit te geven.  Vandaag zijn Joao, Micha en ik gaan surfen, weer op dezelfde plek als eerst. Leuk! En nog steeds moeilijk... Ik ben moe maar voldaan en heb weer een paar nieuwe blauwe plekken en een ruwe buik omdat ik over de schelpen geschuurd heb. Joao is zelfs een sneetje rijker van een valpartij. Maar het geeft niet, het blijft leuk!

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *